မမမူရေးသားသူ – အမည်မသိ ပြုံး၍ကြည့်နေသော မူမူ၏ ပုခုံးနှစ်ဖက်ကိုသူ၏လက်နှစ်ဖက်က ဆုပ်ကိုင်လိုက်မိသည်။ ပြီးတော့ မူမူ၏ကိုယ်လုံးလေးကို သူ့ဖက်သို့ ဆွဲယူလိုက်ရာက မူမူ၏ ပါးဖေါင်းဖေါင်းလေး နှစ်ဖက်ကို ဘယ်ပြန်ညာပြန် နမ်းလိုက်သည်။ သူ၏အနမ်းကို ကျေနပ်စွာဖြင့် ခံယူနေသော မူမူက သူမ၏မျက်နှာလေးကို မော့၍ပေးထားရုံသာမက ကြည်နူးစွာဖြင့်ပင် သူမ၏မျက်လုံးလေးများကို မှေး၍ချထားပေးသေးသည်။ မူမူ၏ပါးပြင်လေးနှစ်ဖက်ကို နမ်းပြီးလိုက်ကာမှ ကျော်စွာ၏ကိုယ်တွင်းမှ သွေးသားများက လှုပ်လှုပ်ရွရွ ဖြစ်လာကြသည်။ ကျော်စွာ၏လက်နှစ်ဖက်က မူမူ၏ကိုယ်လုံးလေးကို ကျောမှသိုင်း၍ ဖက်လိုက်မိသည်။ ပြီးသည်နှင့် မူမူ၏မျက်နှာလေးကို တပ်မက်စွာ ကြည့်နေရင်းကပင် သူ၏မျက်နှာက ငုံ့၍ ဆင်းသွားပြီးလျှင် ထူထူလေးလုံးနေသော မူမူ၏နှုတ်ခမ်းလေးတွေကို ဖိကပ်ကာ စုပ်နမ်းလိုက်တော့သည်။ ရုတ်တရက်ခြောက်ခြားသွားရသော မူမူသည်ထိတ်လန့်တကြားပင် ကျော်စွာ၏ ကိုယ်လုံးကြီးကို အယောင်ယောင် အမှားမှားဖြင့် ပြန်ဖက်လိုက်မိသည်။ ဒီမျှအထိဖြစ်လိမ့်မည် မထင်ခဲ့မိသော…

ရွာက သာဂိရေးသားသူ – ဗညားပိကျိ အပိုင်း (၄) ဇာတ်သိမ်း ခရစ္စမတ်ပြီးသည်အထိ သာဂိသည် အက်စ်စတာနှင့် တစ်တွဲတွဲ ရှိနေသည်။ ခရစ္စမတ်ပြီးသည့် ၂၆ ရက်နေ့တွင် သာဂိသည် မနေတတ်၊ မထိုင်တတ်ကို ဖြစ်နေသည်။ သူသည် အက်စတာထံသို့ ဘယ်လိုအကြောင်းရှာပြီး သွားရမည်နည်း။ နောက်ဆုံး ခပ်ပြောင်ပြောင်ပင် အလည်လာတယ်ဆိုကာ သွားတွေ့သည်။ အက်စ်တာ မိဘများက နန့်ဖာလုံဈေးထဲတွင် လျှပ်စစ်ပစ္စည်းများရောင်းသည်။ မနက်ကတည်းက ဈေးရောင်းထွက်သည်မှာ ညနေမိုးချူပ်သည် အထိဖြစ်သည်။ အက်စတာက တစ်ခါတလေ ဈေးထဲ လိုက်သွားတတ်သလို တစ်ခါတစ်လေ သူငယ်ချင်းတွေ အိမ်လျှောက်လည်တတ်သည်။ သာဂိ သွားလည်သောနေ့က သူမသည် အိမ်မှာရှိနေသည်။ ပေါက်ကရတွေ ထိုင်ပြောကြရင်း သူမက ဆိုသည်။ ၃၁ ရက်နေ့ကြလျှင် နယူးယီးယားပါတီ လုပ်ကြမည်။ မြို့ပြင်ကိုထွက်သည့်…

ရွာက သာဂိရေးသားသူ – ဗညားပိကျိ အပိုင်း (၃) နောက်နေ့ ကိုနိုင်းနိုင်းက လမ်းကြောင်းရှိသည်ဆိုကာ လာခေါ်၍ သာဂိ လိုက်သွားရာ နောက်တစ်ရက်မှ ပြန်ရောက်သည်။ အပြန်လမ်း လက်ပံတန်းတွင် ဘီယာအသောက်များသွားသော ကိုနိုင်းနိုင်းက သာဂိကို လက်ဆောင် တစ်ခုပေးသည်။ သူပြောတော့ မိန်းမချစ်ဆေး ဟု ဆိုသည်။ ဒီဆေးကို ကိုယ်ချစ်ချင်သော မိန်းမ စားသောက်မည့် အရာတစ်ခုခုထဲ ထည့်ပေးလိုက်လျှင် နာရီဝက်ခန့်အကြာမှာ ကိုယ်လိုရာဆန္ဒသို့ သူလိုက်လျောလိမ့်မည်ဟု ဆိုသည်။ သာဂိ နည်းနည်းတော့ သဘောကျသွားသည်။ တစ်နေ့ညက အိမ်မက်ခဲ့ရသော အစ်မပြည့်ကို ဒီဆေးတိုက်လိုက်လျှင် ဘယ်လိုနေမည်နည်း…. သာဂိ သိချင်သွားသည်။ ထို့ကြောင့် တိုက်ခန်းပြန်ရောက်ပြီး ညဘက် ၇ နာရီ ထိုးခန့်ချိန်တွင် တစ်ဘက်ခန်းသို့ ထွက်ခဲ့သည်။ အစ်မပြည့်သည် သူ့ထုံးစံအတိုင်း…

ရွာက သာဂိရေးသားသူ – ဗညားပိကျိ အပိုင်း (၂) တစ်လကျော်လောက် အနားယူပြီးနောက်တွင် သာဂိ ပြန်လည် နာလန်ထလာ၏။ သို့ရာတွင် ကိုကျော်ကြီးက သင်မပေးသေးချေ။ သူက စာမေးပွဲပြီးအောင် ဖြေပါဦးဟု ဆိုသည်။ သာဂိကလည်း အတင်းကြီးတော့ မတောင်းဆို။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် စာကျက်ချိန်နည်းပြီး စာမေးပွဲမအောင်မည် စိုးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ စာမေးပွဲဖြေဖို့ကလည်း နှစ်လလောက်သာ လိုတော့သည်ကိုး။ သို့နှင့် စာမေးပွဲ ဖြေပြီးမှသာ ကိုကျော်ကြီး၏ သင်တန်းကို တက်ခွင့်ရသည်။ ကိုကျော်ကြီးက သင်တန်းသားသစ် သာဂိကို ဒိုက်ထိုးခိုင်း၏။ ဘောကန်နေကြ သာဂိက ပြုံးသည်။ ဒါကို ကိုကျော်ကြီးကတွေ့တော့ ပြူးကျယ်ကို နမူနာပြခိုင်း၏။ ပြူးကျယ်သည် သံမံတလင်းပေါ် လက်သီးထောက်ပြီး ဒိုက် ၂၅ ခါ ထိုးပြသွား၏။ ဒီအရေအတွက်ကတော့ သာဂိကလည်း…

ရွာက သာဂိရေးသားသူ – ဗညားပိကျိ အပိုင်း (၁) ကျူပ်က ရွာက သာဂိပါ။ နေတာကတော့ အရင်တုန်းက ဟိုး မြေလတ်ပိုင်းက ရွာတစ်ရွာမှာ..။ အခုတော့ မလေးစီးယားမှာ..။ အင်း.. ရောက်တာလည်း မကြာသေးပါဘူး။ ပြောရရင် စကားတောင် သိပ် တတ်လှသေးတာမဟုတ်ဘူး။ တရားဝင်တွေ တရားမဝင်တွေ မမေးပါနှင့်ဗျာ။ အဓိကက အဓိက မဟုတ်လားဗျ။ အလုပ်လား.. အဆင်ပြေပါတယ်။ ဒီလိုပါပဲ။ တစ်ခုမကောင်း တစ်ခုပြောင်းပေါ့။ အခု အင်တာနက်ဆိုင် တစ်ဆိုင်မှာ ဝင်လုပ်နေတာ။ မဆိုးပါဘူး။ တစ်နေ့ ၃၀ တော့ ရပါတယ်။ အဲဒါပြောချင်လို့။ ကျူပ် အရင် အလုပ်တစ်ခုကနေ နားပြီး ဒီအလုပ်ထဲ ဝင်တော့ သိပ်တော့ နေတတ်တာ ဟုတ်ဘူးရယ်။ အရင်တုန်းက လောင်းကစားဒိုင်မှာဆိုတော့…

နှောင်းနောင်တရေးသားသူ – Steven Law အပိုင်း (၂) ဇာတ်သိမ်း ညဘက်ရှစ်နာရီခန့် ကိုအောင်နှင့် ကိုရဲ ရောက်လာကြတယ်။ ရတီနှင့် ဆု ပြင်ဆင်ပြီး ထွက်ခဲ့ကြတယ်။ KTV မှာ အရက်ရော ဝိုင်ရော မှာပြီးသောက်စားရင်း သီချင်းဆိုကြတယ်။ ရတီက စိတ်ညစ်နေသူမို့ ပိုတိုက်ကြတယ်။ ဝိုင်မှာ အရက်ရောထားတော့ နှစ်ပင်လိမ်ကုန်တယ်။ ရတီ တော်တော်မူးနေမှ တွဲပြီးခေါ်ခဲ့ကြတယ်။ အခန်းထဲရောက်တော့ ကိုရဲက ရတီ့အဝတ်တွေကို ချွတ်ချလိုက်တယ်။ ဆုနှင့်ကိုအောင်က အပြင်မှာကျန်နေပြီး ထုံးစံအတိုင်း နမ်းစုပ်နေကြတယ်။ ကိုရဲ အပြင်ကိုထွက်လာပြီး “ကိုအောင် ရတီ့ဟာကြည့်မလား၊ သိပ်လှတယ်” “ဟာ ကြည့်ရမှာပေါ့ကွာ။ တလောက မင်းပဲ ဆုဟာကို ကြည့်သွားတာပဲ” “ဟွန်း ကိုကိုနော်” “ဆုကလည်းကွာ ငရဲက ဆုဟာကြည့်ထားတာ ကိုကိုလည်း…