ဧကရီရဲ့ ငရဲခန်း  ( အပိုင်း ၄)ရေးသားသူ – မောင်အောင်မျိုး ဧပရယ်၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာလည်း ချွေးများဖြင့် ရွှဲစိုဝင်းပြောင်နေသည်။ မာလက ရှိုက်ငိုနေသော ဧပရယ်၏ ပေါင်လုံးတုတ်တုတ်များနောက်တွင် နေရာယူလိုက်သည်။ လေးဖက်ကုန်းနေရသဖြင့် ဧပရယ်၏ အဖုတ်လေးမှာ ပြူးထွက်နေပြီး လုံးဝန်းတင်းယင်းသည့် ဖင်ကြားမှ စအိုပေါက်လေးမှာ မာလ၏ လီးကြီးကို ချက်ချင်းပြန်ထောင်လာစေသည်။ အလှနတ်သမီးလေး ဧပရယ်မှာ မုဒိမ်းသမားများ၏ လုပ်ချင်တိုင်းလုပ်မှုကို ကယ်သူမရှိ ခံနေရတော့သည်။ မာလ၏ လီးတံကြီးမှာ ဧပရယ်၏ အပျိုရည်များ သွေးစများ ပေကျံနေသည်။ ဧပရယ်၏ ပန်းလေးမှာလည်း မုဒိမ်းသမား၏ မညှာမတာ ချွေဖျက်ခြင်း ခံခဲ့ရသဖြင့် ပေပွနေသည်။ မာလက ဧပရယ်၏ စောက်ခေါင်းထဲသို့ နှိုက်၍ အရည်များကို လီးတွင် လိမ်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဧပရယ်၏ ဖင်ပေါက်လေးတွင် လီးကို…

ဧကရီရဲ့ ငရဲခန်း အပိုင်း (၃)ရေးသားသူ – မောင်အောင်မျိုး ဧပရယ်မှာ ဘာအဝတ်မှ မချွတ်ရသေးသော်လည်း အဝတ်အစားများမှာ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသည်။ သေးကျင်လွန်းလှသော ခါးလေးအောက်မှ လုံးတင်းပြီး ပြည့်ဖောင်းလှသော ဧပရယ့် အိုးကြီးနှစ်လုံးမှာ ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် တစ်ချက်ချင်း တုန်ခါနေသည်။ လှပဖူးရွနေသော မျက်နှာလေးမှာ ငိုယိုရုန်းကန်နေသဖြင့် မဲ့နေသော်လည်း ချောဆဲ။ ”ဟျောင်တွေ ဒီဆော်ကြီးကို ငါ ကော့ပျံသွားအောင် ကိုင်ပြမယ်။ မင်းတို့တွေ ကောင်းကောင်းကြည့်ပြီး ပညာယူကြ။ ငါပြီးရင် မင်းတို့အလှည့်ပေါ့။ ဟိုကောင် ချက်ကြီး ဗီဒီယိုရိုက်ထားစမ်း” ”ဟင့် ဟင့် မ မလုပ်ကြပါနဲ့ရှင်။ ရှင်တို့လိုချင်တာ ယူသွားကြပါ ဟင့် ဟင့်” မာလ ဆရာဝန်မချောလေး ဧပရယ်အား စလုပ်တော့သည်။ ”ဟျောင်တွေ ငါတစ်ယောက်တည်းနိုင်တယ်။ မင်းတို့ ဟိုနားကနေ ကြည့်ကြ”…

ဧကရီရဲ့ ငရဲခန်း အပိုင်း (၂)ရေးသားသူ – မောင်အောင်မျိုး ”ကိုရယ် ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ကားမရလည်း ဒီမှာပဲ တစ်ညတည်းကြတာပေါ့” ”ချစ်ရယ် ဒီမှာတည်းတာ ကိစ္စမရှိဘူး။ ကိုယ်တို့အလုပ်တွေ လွှဲထားတာ နှစ်ပတ်တောင်ရှိပြီ။ ရတဲ့ကားနဲ့ပဲ ပြန်ကြတာပေါ့။ ညနေ ၅ နာရီမှာ ကားကြုံတွေ ရှိတယ်လို့ ပြောကြတာပဲ။ ကိုတို့ မင်္ဂလာဆောင်ဖို့လည်း နောက် ၂ လလောက်ဆိုတော့ စစီစဉ်ချင်ပြီ” ”အင်းပါ ကိုရယ်။ ကားရရင်တော့ ပြန်ကြတာပေါ့။ ဒါပေမယ့် ဒီလိုမြို့လေးမှာ ကားရဖို့ မလွယ်ဘူးထင်တယ်နော် ကို” ”အင်း ချစ် ကိုဂိတ်မှာ သွားစုံစမ်းကြည့်ဦးမယ်” ”ချစ် ကားက တစ်စီးပဲ ရှိတော့တယ်။ လော်ရီကားပဲ ရတယ်။ သွားမှာလား ချစ်” ”အင်း ကိုရယ် သွားရတော့မှာပေါ့။ စာချုပ်ချုပ်တဲ့သူ…

ဧကရီရဲ့ ငရဲခန်း (အပိုင်း-၁)ရေးသားသူ – မောင်အောင်မျိုး ”ကိုညိုကြီး သမီးခရီးထွက်ဖို့ လိုတာတွေ ဝယ်ထားပေးဦး” ”သြော် ဟုတ် ဟုတ်ကဲ့ပါ မမလေး။ မမလေးက ဘာနဲ့သွားမှာလဲ” ”ရှင် သြော် ကားနဲ့ပဲသွားရမှာ တောလမ်းလည်းဖြစ် ခရီးဝေးလည်း သွားရမှာဆိုတော့ အိမ်ကကား ယူမသွားတော့ဘူး” ”ကျွန်တော် ပြင်ဆင်ထားလိုက်ပါမယ် မမလေး” ကိုညိုကြီးမှာ ဧပရယ်ထက် အသက်ကြီးသော်လည်း ဧပရယ်အား လေးစားမှုဖြင့် မမလေးဟု ခေါ်ခြင်းဖြစ်သည်။ မှာစရာရှိသည်များမှာ၍ ထွက်သွားသော အလှဘုရင်မလေး၏ သေးသွယ်သော ခါးလေးအောက်မှ တောင့်တင်းပြည့်ဖြိုးသော တင်စိုင်အိအိ တင်းတင်းကြီးများကို ညိုကြီး မျက်စိကျွတ်ထွက်မတတ် ကြည့်နေမိသည်။ ဧပရယ် တစ်လှမ်းလှမ်းသွားတိုင်း တင်စိုင်ကြီးများက စည်းချက်ကျ တုန်ခါသွားသည့်အပြင် အင်္ကျီနှင့် ထဘီကြားမှ ခါးသားဝင်းဝင်းလေးက လက်ကနဲ လက်ကနဲ ဖြစ်သွားသေးသည်။ ”ဟဲ့…

ကျွန်တော့်နာမည် ငပဲရေးသားသူ – အမည်မသိ ကျွန်တော့် နာမည်က… ငပဲ။ လိင်တန်ဆာ ဆိုရင်လည်း မမှားဘူးပေါ့။ ဒါပေမယ့် လီးလို့လည်း ခေါ်ကြပြန်တယ်။ နောက်ထပ်လည်း အခေါ်အဝေါ် လေးငါးဆယ်မက ရှိပါသေးတယ်။ ခင်ဗျားတို့ ကြိုက်သလို လွတ်လပ်စွာ တင်စားပြီး ခေါ်နိုင်ပါတယ်။ ကျွန်တော် စိတ်မဆိုးဘူး။ ကျွန်တော်က တော်တော် စရိုက်ကျတဲ့ကောင်ဗျ။ နည်းနည်းလည်း ကြွစောင်းစောင်းနိုင်တယ်။ ဒါမို့ ငပဲဆိုတဲ့ နာမည်နဲ့ အလိုက်ဖက်ဆုံးလို့ ထင်တာပဲ။ ကျွန်တော့် ဘော့စ်ရဲ့နာမည်က မောင်ဟိတ် ။ သူက နုဆိုတဲ့ ကောင်မလေးနဲ့ လက်ထပ်ထားတယ်။ ကျွန်တော့်ကို ဘဝတစ်လျှောက်လုံး အကြိမ်ကြိမ် ရိုက်နှက်ခဲ့ပေမယ့် ဘော့စ်နဲ့ ကျွန်တော် လက်တွဲမဖြုတ်ခဲ့ပါဘူး။ ဘော့စ်ကို ကျွန်တော် ခွင့်လွှတ်ပါတယ်။ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဘော့စ်နဲ့ကျွန်တော်က အခက်အခဲမျိုးစုံကို နှစ်ပေါင်းများစွာ…

မိဝိုင်းရေးသားသူ – မောင်ခြိမ့် အခန်း ( ၁ ) ” ဟောဒီက … ပဲပြုတ် ပူပူလေး … ယူကြဦးမလား … ဟောဒီက ပဲပြုပ် ” အလင်းထွက်ကျမလာသေးတဲ့ မနက်ခင်းတစ်ခု မွေးဖွားဖို့ ပန်းတချို့ ချွေးပြိုက်သီးနေတဲ့အခိုက် မိဝိုင်း လို့ခေါ်တဲ့ ပဲပြုတ်သည်ရဲ့ အော်ဟစ်သံ နည်းနည်းတော့ စွေစောင်းသွားမလားပဲရှင်။ အင်း ကျမနာမည် မိဝိုင်း အသက်က ၂၀ ပြည့်ပြီ။ အမေက နောက်အိမ်ထောင်နဲ့ပေါ့။ လူတွေအိပ်ကောင်းတဲ့အချိန် ဝမ်းရေးအတွက် မနက်မိုးမလင်းခင် အစောကြီးထ ပဲပြုတ်ပြီး လိုက်ရောင်း၊ ရတဲ့အမြတ်လေးနဲ့ စားဝတ်နေရေး ဖြေရှင်းနေရတာပါ။ ဘဝက ခါးတယ် ဒါပေမယ့် ကျမအလှက မခါးပါဘူး။ ဆင်းရဲပေမယ့် တင်တွေ ရင်တွေ သူနေရာနဲ့သူမို့…