မုဆိုးလား သားကောင်လားရေးသားသူ – ဘွား ကျော်စိန်ဘ တောထဲ ရောက်နေသည် ။ သူသည် မုဆိုးတစ်ယောက်ပါ ။ တောသတ္တဝါတွေကို ချောင်းမြောင်း သတ်ဖြတ်တဲ့ မုဆိုး ။ သူ ပဲခူးရိုးမ တောင်ခြေ တောကြီးရဲ့ တောနက်ထဲမှာ ရောက်နေသည် ။ စိမ်းစိုထူထပ်တဲ့ တောနက်နက်ထဲမှာ တစ်ကိုယ်တော် သေနတ်သမား မုဆိုးကျော်စိန်ဘ သည် သားကောင်ကို ရှာဖွေနေသည် ။ အပင်မြင့်ကြီးတွေရဲ့ ထိပ်ဖျားမှာ မျောက်တစ်အုပ် တကွိကွိနဲ့ တစ်ပင်နဲ့ တစ်ပင် ကူးလွှဲ ပြေးလွှားနေသည် ။ လက်တန်ရှည်ရှည် အမြီး ရှည်ရှည်နဲ့ မျောက်လွှဲကျော်တွေ . . ။ တကိုယ်လုံး အနက်ရောင် ။ မျက်နှာတွေက အဖြူရောင် …။ တစ်ချက်တစ်ချက်…

လက်ဝေခံရေးသားသူ – မင်းဟန်စိုး “ ခင်မွန် ” “ ရှင်..” “ ဆရာ့ကို စားပွဲပေါ်က ဖိုင်အစိမ်းလေး ကမ်းလိုက်စမ်းပါ ..” “ ဟုတ်ကဲ့ ဆရာ…” ခင်မွန်သည် စားပွဲတွင် အလုပ်လုပ်နေရာမှထကာ ဆရာဦးစိုးဦးရဲ့ စားပွဲရှေ့သို့ လျှောက်လှမ်းလိုက်သည် ။ ခင်မွန် ဖြေးဖြေးလေး လျှောက်နေစဉ်မှာပင် လှုပ်လီလှုပ်လဲ့ဖြင့် တုန်ခါနေသော တင်ပါးကြီးများက အရွယ်နှင့် မမျှအောင် ကြီးမားလှသည် ။ ဆရာဦးစိုးဦးရဲ့ စားပွဲပေါ်မှ ဖိုင်အစိမ်းလေးကို ယူပြီး ပက်လက်ကုလားထိုင်တွင် ထိုင်နေသည့် ဆရာ့ထံသို့ ပတ်ပြီး လျှောက်လှမ်းသွားသည် ။ ခြေလှမ်းတွေ လှမ်းလိုက်လေတိုင်း ဝတ်ထားသော ထမိန်လေးအတွင်းမှ ရုန်းကန် ထကြွသွားသည့် ခင်မွန်ရဲ့ ပေါင်လုံးကြီးများမှာ ဖြောင့်တန်းပြီး တုတ်တုတ်ခဲခဲ ရှိလှသည်…

တခြားတစ်ယောက်ဆီမှာလားရေးသားသူ – မောင်ခြိမ့် [ အတွေးပင်လယ်ပြာတွင် ရေးသားသည်။ ] အခန်း ( ၁ ) လွမ်းသလားလို့မေးရင်ခေါင်းလေးကိုငြိမ့်လက်ကလေးကိုပိုက်ကလေးတစ်ယောက်လိုငါညာလိုက်မယ်မလွမ်းလောက်ပါဘူး…..။ ……………………………………… ” ဒါပြီးတော်တော့ ပိုင်စိုးရာ … မင်းများနေပြီ ” ” မများပါဘူး … မင်းနိုင်ရာ … အွိ … အေ့ ဂေ့ ” ” နောက်ရက်မှ … ဆက်သောက်ကွာ သူငယ်ချင်း … ပြန်ကြစို့ ” ” ပြန်မယ် … ဟုတ်လား …… ဟားဟားးးး …… အိမ်ပြန်တော့ရော … ငါ့ ဘဝက … ဘာထူးမှာ မို့လဲကွ ” ” ဟူးးးး ……

ဧကရီရဲ့ ငရဲခန်း (ဇာတ်သိမ်းပိုင်း)ရေးသားသူ – မောင်အောင်မျိုး ဧပရယ်တို့ လက်ထပ်ပြီးသည်မှာ တစ်နှစ်ပင်ကျော်ခဲ့၍ သမီးလေးတစ်ယောက်ပင် မွေးပြီးနေပြီ။ ချက်ကြီးနှင့် သောင်းစိန်တို့လည်း ရန်ပွဲတွင် လူသတ်ခဲ့သဖြင့် ထောင် ၁၀ နှစ်စီ ကျနေကြပြီ။ ထို့ပြင် ဧပရယ် ကိုယ်ဝန်စဆောင်ကတည်းကပင် ဧပရယ့်အမေ ဒေါ်ခင်သစ်က သမီးကိုပြုစုရန် အတူလာနေသဖြင့် မာလလည်း ဧပရယ့်အနား ကပ်ခွင့်မရ။ ဂျူလိုင်စိုးလည်း စလုံးသို့ ထွက်သွားသည်မှာ ကြာပြီ။ ခက်သည်က ထက်ကေခိုင်မှာလည်း ရန်ကုန်ရှိ ဦးလေးအိမ်သို့ပြောင်း၍ ကျောင်းတက်နေသဖြင့် မာလ လုံးဝငတ်နေသည်မှာ တစ်နှစ်ခန့်ရှိပြီ။ ဒေါ်ခင်သစ်ကလည်း ဧပရယ်နှင့် ကလေးအနားမှ မခွာ။ ဒေါ်ခင်သစ်မှာ ဧပရယ်တို့အိမ်တွင် ခြံရှင်းရန်နှင့် အခြားအလုပ်များခိုင်းရန် အတော်အတန် စိတ်ချရသည်ဟုထင်သည့် ညိုကြီးကို ခေါ်ထားသည်။ မာလကတော့ ဧပရယ့်အိမ်နားသို့ ကပ်ခွင့်မရသည်ပင် ၆…

ဧကရီရဲ့ ငရဲခန်း (အပိုင်း ၆)ရေးသားသူ – မောင်အောင်မျိုး ”ငါစိတ်ပြောင်းသွားပြီ။ အခုလောလောဆယ် ငါတို့ မင်းနဲ့ ရေအတူတူချိုးချင်တယ်။ ရေချိုးခန်းကို ၅ မိနစ်အတွင်း အရောက်လာခဲ့” ဧပရယ် ဘယ်လိုလုပ်ရမှန်းမသိ။ ဧပရယ့်ဆီတွင် ရင်လျှားရန် ထဘီသီးသန့်မရှိ။ ရေချိုးလျှင် တဘက်သာ ပတ်သွားပြီး ရေချိုးခန်းထဲတွင် တုံးလုံးချိုးလေ့ရှိသည်။ ယခုလည်း မတတ်နိုင်တော့ဟု စိတ်ပိုင်းဖြတ်ကာ အဝတ်အစားများကို ချွတ်၍ တဘက်လေးပတ်ကာ ရေချိုးခန်းရှိရာသို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ ရေချိုးခန်းထဲတွင်တော့ မာလတို့ ၂ ဦးမှာ တံခါးပင် မပိတ်ပဲ တုံးလုံး ရေချိုးနေကြသည်။ မာလတို့၏ လီးတံ ရှည်ရှည်မျောမျော မဲမဲကြီးများမှာ ပျော့တွဲ၍ကျနေသည်။ ”ဝင်ခဲ့လေ ဘာရပ်ကြည့်နေတာလဲ” ဧပရယ် တုန့်ဆိုင်းသော ခြေလှမ်းများဖြင့် ရေချိုးခန်းထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်။ ဧပရယ်၏ ဖြူဝင်းနေသော ရွှေအိုရောင်…

ဧကရီရဲ့ ငရဲခန်း (အပိုင်း ၅)ရေးသားသူ – မောင်အောင်မျိုး နောက်နေ့ ဆေးရုံတွင် ချက်ကြီးကို ဧပရယ် မျက်နှာချင်းမဆိုင်ရဲ။ ချက်ကြီးကတော့ စပ်ဖြီးဖြီးနှင့် ကြည့်နေသည်။ ချက်ကြီးက ဧပရယ်နားကပ်၍ ”ချစ်လေး ခဏနေ နောက်က ဒရဝမ်ဆောင်ကို လာခဲ့ဦး။ ကိုယ်စောင့်နေမယ်။ ဟဲဟဲ မလာလို့ကတော့ သိတယ်နော် ဟင်းဟင်း” ဧပရယ် မတတ်နိုင်တော့။ ဒရယ်ဝမ်အခန်းတွင် ဧပရယ့်ကို မီးပွင့်မတတ် ကြည့်တတ်သည့် ဒရယ်ဝမ် သောင်းစိန်လည်း ရှိနေမည်မှာ အသေအချာပင် ဖြစ်သည်။ ဧပရယ် အဝတ်အစားများကို လုံလုံခြုံခြုံဖြစ်အောင် ဆွဲဆန့်လိုက်သည်။ သို့သော် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဘယ်လိုထိန်းထိန်း ယောက်ျားကြီး နှစ်ယောက်၏ သားမယားပြုကျင့်ခံရတော့မည်ဖြစ်၍ ပန်းလေးထဲမှ အရည်က အလိုလို ထွက်လာသည်။ ”ဟဲဟဲ ချစ်လေးရောက်လာပြီ” ”ကဲ အင်္ကျီချွတ်စမ်း။ မင်းနို့တွေကို…