ဝက်သားကြိုက်တဲ့ တောကားရေးသားသူ – အမြင့်ကြောက်သောငှက်  အပိုင်း (၁)  မြသီဟာ ဆိုက်ကားနင်းတဲ့ ကိုဘမြင့်နဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်လလောက်က လက်ထပ်လိုက်တယ်။ မိဘများဆုံးပါးသွားပြီးကတည်းက မြသီတို့မှာ မြသီနဲ့ မောင်လေးလူခန့် မောင်နှမနှစ်ယောက်တည်းရှိတော့တာ။ ဒါ့ကြာင့် ကိုဘမြင့်ဟာ အရင်က ဘုန်းကြီးကျောင်းမှာ ကပ်နေပေမယ့် မြသီနဲ့ လက်ထပ်ပြီးနောက်ပိုင်း မြသီတို့အိမ်မှာပဲ စုပေါင်းပြီး လိုက်နေတော့တာပေါ့။ မြသီအလုပ်က ဘုရားဈေးမှာ ဆိုင်နေရာလေးတစ်ခုငှါးပြီး ပန်းရောင်းတာဖြစ်ပြီး မောင်လေးလူခန့်ကတော့ မနက်ဆို မြို့မဈေးကြီးထဲသွားပြီး ကြုံရာကျဘမ်း လုပ်တော့တာပဲ။ အရင် မောင်နှမနှစ်ယောက်လုပ်စာက တစ်နေ့ကို ငါးထောင်လောက်ရပြီး အခု ကိုဘမြင့်ပါ မိသားစုဝင်ဖြစ်လာတော့ သူ့ရှာရတဲ့ငွေပါ ပေါင်းလိုက်ရင် တစ်နေ့ကို ကိုးထောင် တစ်သောင်းလောက်ကတော့ မြသီတို့မိသားစုအနေနဲ့ ဝင်ငွေရှိတယ်လေ။ သုံးယောက်စလုံးရဲ့ ဝတ်တာ စားတာ သုံးစွဲတာကအစ နောက်ဆုံး…

မိသဲ … နေ့စွဲလေးများရေးသားသူ – မောင်ခြိမ့် အခန်း ( ၁ ) ” ကို မြမောင် … လီးကြီးထောင်ပြီး အိပ်မနေနဲ့တော့ … ထထ … ကျုပ် ထမင်းအိုး တည်ခဲ့ပြီ … မိသဲ … ဈေးဝယ်သွားတော့မှာ လိုက်ပို့ဖို့ လုပ်တော့ ” ” အီးးးး …… အွန့် …… အေးပါ … မသန်းရယ် … ငါ့အလုပ် ငါသိပါတယ် ဟ ” ” ခ်ခ် ခ်ခ် … တော်ကလေ … လူမနိုးသေးဘူး … လီးအရင်နိုးတာ … ဟွန့် …။ ထ မျက်နှာသစ်…

ပန်းပုံပြင် Prelude (Teen Diary)ရေးသားသူ – Seven ပန်းပုံပြင် introduction ဆိုလည်း ဟုတ်ပါတယ်။ ဒီအတိုလေးကို ၂၀၁၆ တုန်းက အချစ်တက္ကသိုလ်မှာ ပထမဆုံး ရေးဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ ဖြစ်ရပ်မှန် personal experience လေးပါ။ ဘဝမှာ မဟုတ်တာတွေ စလုပ်တတ်တဲ့ အတွေ့အကြုံလေး အမှတ်တရ။ စရေးတုန်းက Teen diary ကနေ ပန်းပုံပြင် ဇာတ်လမ်းအထိ ဆက်သွားတာ။ နောင် ဘယ်မှာတင်ရမှန်း မသိတော့တာရယ်။ ရှက်ဖို့ကောင်းတယ် ထင်တာရယ် ဟိုဘက်မှာတင်ပြီးသား အပိုင်းတွေ ဖြုတ်ချပြီး အသစ်စလိုက်တယ်။ အခုလည်း ကိုယ့်ဟာကိုယ်ဖတ်ရင်းနဲ့ ရယ်လည်းရယ်ချင်တယ်။ ရှက်စရာလည်းကောင်းတယ်။ ပိချိလေး အရွယ်ထဲက မဟုတ်မဟတ်တွေ ရေးတတ်ခဲ့တာကိုး ဟိ။ စာဖတ်သူတွေလည်း ရှေ့မျက်နှာနောက်ထား ဖတ်ပေးကြပါနော်။ “ပထမဆုံးသော ဝတ္ထုလေးပါ။…

ပွင့်လင်းသွားသော အချစ်ရေးသားသူ – Wanna အပိုင်း (၂) ဇာတ်သိမ်း အင်းစက်စာပေ ဖြစ်ပါသည်။ အင်းစက်ကို မကြိုက် မနှစ်သက်ပါက မဖတ်ရှုပါနှင့်။ (ကိုမိုးနေ၏ ဖြစ်ရပ်မှန်တချို့ ပါဝင်သည်။) အိမ်သို့ရောက်သော် ခြံတံခါးအား သော့ဖွင့်ကာ ဝင်လာခဲ့ပြီး အိမ်ထဲသို့ရောက်သောအခါ အမေဖြစ်သူအား မတွေ့သဖြင့် “အမေရေ သားပြန်လာပြီ” ဟု အော်ခေါ်လိုက်ရာ မီးဖိုခန်းထဲ၌ နွားနို့ကြိုနေသော ဒေါ်နီလာတစ်ယောက် သားဖြစ်သူ အသံကြားသဖြင့် မီးဖိုအား ခလုတ်ပိတ်ကာ အိမ်ရှေ့သို့ ထွက်လာခဲ့လိုက်သည်။ “ဟယ် သား ဘာပစ္စည်းကျန်ခဲ့လို့လဲ” “ဘာမှကျန်ခဲ့ပါဘူး အမေရဲ့။ သား နည်းနည်း နေမကောင်းသလို ဖြစ်ချင်နေလို့ ဆိုင်ပိတ်ပြီး ပြန်လာလိုက်တာ။ ဒါနဲ့ အမေ မီးဖိုထဲမှာ ဘာတွေချက်” ဟု မိုးနေက ပြောလိုက်ရာ ဒေါ်နီလာ၏…

ပွင့်လင်းသွားသော အချစ်ရေးသားသူ – Wanna အပိုင်း (၁) အင်းစက်စာပေ ဖြစ်ပါသည်။ အင်းစက်ကို မကြိုက် မနှစ်သက်ပါက မဖတ်ရှုပါနှင့်။ (ကိုမိုးနေ၏ ဖြစ်ရပ်မှန်တချို့ ပါဝင်သည်။) မန္တလေးမြို့ ချမ်းမြေ့သာယာမြို့နယ်၏ ရပ်ကွက်တစ်ခုထဲတွင် အသုဘနာရေးအိမ်တစ်ခုတွင် အသက် ၁၉ နှစ်ခန့်ရှိ မိုးနေဆိုသော လူငယ်လေးမှ အသက် ၃၈ နှစ်အရွယ် အသားဖြူဖြူ လုံးကြီးပေါက်လှနှင့် ချောမောလှပလှသည့် သူ၏အမေအား နှစ်သိမ့်အားပေနေရှာ၏။ ယခုနာရေးမှာ ဒေါ်နီလာ၏ ခင်ပွန်းသည်ဖြစ်သူ ဦးအောင်မိုး၏ နာရေးပင်ဖြစ်ပြီး အသက် ၄၉ နှစ်တွင် ကွယ်လွန်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဦးအောင်မိုးသည် အသက်ရှင်စဉ်ကာလက အရက်ကို မိုးလင်းမှ မိုးချုပ်အထိ နှစ်ခြိုက်စွာ အလွန်အကျွံ သောက်သုံးတတ်သူတစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် အသည်း ဇကာပေါက်ဖြစ်ကာ အသည်းကင်ဆာဖြင့် ဆုံးပါးသွားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဦးအောင်မိုးမှာ…

ဆံနွယ်ရှည်မလေးရဲ့ ငရဲခန်းညရေးသားသူ – Htet Paing Aung (အချစ်တက္ကသိုလ် မြကျွန်းညို ဖိုရမ်ကနေတဆင့် ပြန်လည်ကူးယူ တင်ဆက်သည်) မိုးဦးကျရာသီဆိုတော့ အရာရာဟာ အလွမ်းငွေ့ငွေ့ လောင်လှိုက်နေသလို သွန်းတစ်ယောက်လည်း သူမရဲ့ ဆံနွယ်ရှည်တွေကို တမ်းတ​နေမိသည်။ ဆံနွယ်ရှည်တွေကို​ တွေးမိတိုင်း လူယုတ်မာနှစ်ယောက်ကို ရင်ထဲအသည်းထဲက နာကျည်းနေမိလေသည်။ သူမနာမည်က သွန်းသံစဥ်.. အသက်က ၂၂ နှစ်..။ မိဘတွေက နယ်မှာနေတယ်။ သူမကတော့ ရန်ကုန်က ဆင်ခြေဖုံးရပ်ကွက်လေးမှာ ဒီဇိုင်နာအလုပ်ရတဲ့ ပိုက်ဆံလေးနှင့် အိမ်လေးတစ်လုံးငှားနေတယ်…။ အလုပ်ကတော့ ဒဒီဇိုင်နာအလုပ်ပေါ့။ အောင်အောင်မြင်မြင် မဟုတ်ပေမဲ့ အဆင်ပြေလှသည်။ သွန်းတစ်ယောက် အလွမ်းတွေကို ကြိုးစားဖြေဖျောက်ရင်း စိတ်ထဲတွင် ပိုပို၍ ဝင်လာမိလေဖြစ်နေတယ်…..။ ထိုနေ့က ဒီဇင်ဘာ ၂၇ သောကြာနေ့။ ဖုန်းအလန်းသံမြည်၍ နာရီကြည့်လိုက်ရာ မနက်…